Achttien worden is voor jeugdzorgkinderen geen feestje. Wanneer de jeugdhulp stopt, moeten zij de zorginstelling verlaten. Voor een deel van hen volgt direct een harde realiteit: 22 procent raakt na uitstroom uit de jeugdzorg direct dakloos. In de vierdelige serie Jeugdzorgstrijders volgt Pointer View (KRO-NCRV) Juul, Yudhis, Givano en Jean. Nadat zij hun jeugdzorginstelling moesten verlaten, kwamen zij terecht in onzekere situaties en moesten zij op zoek naar een nieuwe basis.
In 2025 kregen 477.495 jongeren jeugdzorg, bijna 10 procent van alle jongeren in Nederland. Tegelijkertijd stopt die ondersteuning in principe bij 18 jaar. Alleen in specifieke situaties kan een gemeente besluiten de hulp te verlengen tot 23 jaar.
Voor veel leeftijdsgenoten staat 18 worden in het teken van zelfstandigheid: een rijbewijs halen, stemmen of de stap naar een opleiding of baan. Voor jongeren in de jeugdzorg begint rond die leeftijd juist vaak de onzekerheid over wonen, inkomen en begeleiding.
Het leven na de jeugdzorg
Volgens Jeugdzorg Nederland bestaan er geen strikte landelijke regels voor de voorbereiding op het leven na de jeugdzorg. Gemeenten en zorgaanbieders bepalen grotendeels zelf hoe die overgang wordt ingericht. Daardoor verschillen begeleiding en nazorg sterk. De gevolgen kunnen groot zijn. Uit cijfers blijkt dat dak- en thuisloze jongeren na uitstroom uit de jeugdzorg gemiddeld 11 maanden geen vaste woonplek hebben.
Sinds zij de jeugdzorginstelling hebben verlaten, zijn Juul, Yudhis, Givano en Jean grotendeels op zichzelf aangewezen: van slapen onder een brug tot overnachten in een tent in het bos, van onderhuur naar onderhuur trekken en terechtkomen in de daklozenopvang. Tegelijkertijd proberen zij vooruit te kijken en stap voor stap de regie over hun leven terug te krijgen.
De Jeugdzorgstrijders
Juul (20)
Op haar 18e moet Juul de jeugdzorginstelling verlaten waar zij woont. Ze raakt dakloos, trekt van onderhuur naar onderhuur en heeft geen vaste woonplek. Samen met haar advocaat start ze een rechtszaak tegen de gemeente. "Achttien worden als jeugdzorgkind is vreselijk. Als je wordt beloofd dat het goedkomt, komt het niet goed.”
Yudhis (18)
Als Yudhis op zijn 17e de jeugdzorginstelling moet verlaten, verblijft hij tijdelijk in een tent in het bos. Hij wil terug naar school en droomt ervan gymdocent te worden. Ondertussen probeert hij zijn toekomst vorm te geven zonder stabiele woonplek. "Mijn ouders hebben een tentje voor mij gekocht dat ik in het bos moest neerzetten. Ik moest het zelf uitzoeken."
Givano (18)
Givano raakt op zijn 16e dakloos en moet slapen onder een brug. Hij vertelt dat hulp uitbleef, terwijl meerdere instanties op de hoogte waren van zijn situatie. “Zowel jeugdbescherming, zorginstanties als politie zijn gebeld, maar ze deden helemaal niets. Ze hebben mij aan mijn lot overgelaten.”
Jean (20)
"We krijgen niet meer voor je betaald," krijgt Jean te horen wanneer hij op zijn 18e de jeugdzorginstelling moet verlaten. Jongerenwerker en vriend Julian schiet hem te hulp vlak voordat hij op straat komt te staan. “De maatschappij is hard. Zodra ze geen geld meer voor je krijgen, moet je het zelf uitzoeken.”
'Jeugdzorgstrijders' is vanaf woensdag 15 juli wekelijks te zien op het YouTube-kanaal van NPO Start Next.
Over Pointer View
Pointer View brengt maatschappelijke thema’s dichtbij door verhalen te vertellen vanuit het perspectief van jongeren en groepen die minder vaak een podium krijgen. Het journalistieke jongerenlabel maakt onderdeel uit van KRO-NCRV's onderzoeksplatform Pointer.
Jeugdzorgstrijders is vanaf woensdag 15 juli wekelijks te zien op het YouTube-kanaal van NPO Start Next.
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Ontvang iedere week onze beste verhalen in je mailbox.
