14 februari 2019

‘Door het invorderingsbeleid van de overheid komen mensen met schulden vaak dieper in de problemen.’

Bekijk meer artikelen over: Werk en geld Bekijk meer artikelen over: Schulden

Harde woorden

Afgelopen week bracht de Nationale Ombudsman, Reinier van Zutphen een rapport uit over het handelen van de overheid als schuldeiser: ‘De Overheid moet schulden nu toch echt behoorlijk gaan invorderen.’ De onderzoekers van de Ombudsman zien verschillende problemen waar mensen met schulden bij de overheid tegenaan lopen.

Zo respecteert de overheid de beslagvrije voet, het deel van het inkomen waarop geen beslag mag worden gelegd, lang niet altijd. Ook merken veel mensen dat persoonlijk contact niet mogelijk is en ze geen (begrijpelijke) schuldenoverzichten ontvangen.

Verder werken overheidsorganisaties niet of te weinig samen, met onnodige invorderingsacties tot gevolg. Ze sturen mensen van het kastje naar de muur, werken niet mee aan schuldhulpverlening of leveren nauwelijks maatwerk. Van Zutphen: 'De overheid heeft onvoldoende oog voor de persoonlijke situatie van mensen met schulden. Veel mensen wíllen wel betalen, maar kúnnen dat niet. De overheid houdt daar in zijn invorderingsbeleid geen rekening mee. Dat moet veranderen.'

In het krijt bij de overheid

Dat veel mensen worstelen met de overheid als schuldeiser blijkt ook uit reacties die wij binnenkrijgen. We ontvingen een mail van Michelle die jarenlang in de schulden zat.

Vooral aan het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) moest ze veel geld betalen; bijna tienduizend euro. ‘Ik moest mijn zorgpremie aan het CJIB betalen iedere maand. De zorgtoeslag werd ingehouden en ging ook naar het CJIB. Loonbeslag ging ook naar het CJIB. Het te vorderen bedrag werd niet minder maar meer.’

Volgens Michelle had het CJIB haar zorgpremie nog eens met dertig procent verhoogd. Zij ging ervan uit dat die extra dertig procent ten goede kwam aan de aflossing van de schuld bij haar zorgverzekeraar. Maar toen ze met Zilveren Kruis hierover belde kreeg ze iets anders te horen: ‘Ik belde het Zilveren Kruis en de fantastische dame aan de telefoon liet mij weten dat het CJIB wel de zorgpremie heeft betaald aan Zilveren Kruis maar de dertig procent verhoging nooit een aflossing op de schuld is geweest. Dus die staat nog!’

Het bleek volgens Michelle dat die maandelijks verhoging van dertig procent geen aflossing was maar een boete voor de nog niet betaalde zorgpremie die dus door het CJIB zou zijn opgelegd. ‘En de boete wordt iedere maand weer opgelegd tot de schuld bij Zilveren Kruis is voldaan. Ik heb dus afgelopen zeven jaar geen cent betaald aan de schuld.’

Auteurs

R.W.

Robbert ter Weijden

Verslaggever