5 oktober 2016

Oud-centralist meldkamer: ‘Het systeem bepaalt of de ambulance uitrijdt’

Bekijk meer artikelen over: Gezondheid en zorg Bekijk meer artikelen over: Spoedzorg

‘Sinds de triagesystemen een paar jaar geleden zijn ingevoerd, zie je gewoon een stijging van het aantal spoedritten. Spoedritten die lang niet altijd noodzakelijk zijn,’ laat Tjerk Langman ons weten. Langman werkte jaren op de meldkamer in de regio Rotterdam-Rijnmond. De oud-centralist zocht contact met ons voor het dossier spoedzorg. Volgens Langman zijn de triagesystemen onder meer ingevoerd om het aantal klachten te beperken. ’Men geeft vaker toe aan mensen die bellen voor een ambulance. Meer ambulances zorgen voor minder klachten van patiënten achteraf.’

Eerder spraken we met oud-ambulancechauffeur Bas den Bleker over de toename van zogenaamde ’onzinritten’.

’Het systeem heeft de leiding’

Langman werkte onder andere met het Amerikaanse triagesysteem ProQa, een ‘uitvraagsysteem’ waarbij de centralist volgens een vast protocol aan voorgeprogrammeerde vragen een 112-melder bevraagt over zijn klachten. Afgaan op zijn verpleegkundige-ervaring is er volgens Langman niet meer bij sinds de invoering van ProQa.

‘Dus je hebt als centralist niet meer de leiding over het gesprek, maar dat heeft het systeem. En als het systeem dan zegt van: wij vinden dat het een spoedmelding is, dan moet de ambulance met spoed gaan rijden. Terwijl dat zeker niet altijd noodzakelijk is.’

De reden voor invoering van dit systeem is volgens hem de ‘filosofie dat echt iedereen absoluut hetzelfde doet.’ Dus iedereen stelt dezelfde vragen en iedereen volgt dezelfde protocollen en daar mag niet van worden afgeweken. Volgens Langman kan je als centralist niet meer weigeren een ambulance te sturen als het triagesysteem zegt dat het wel moet. Soms met grote gevolgen.

Kritiek

Langman schreef een kritisch opiniestuk over ProQa in het Eindhovens Dagblad en voerde op social media discussies over het traigesysteem. Dat werd hem niet in dank afgenomen. De vertegenwoordiger van ProQa destijds in Nederland, tikte hem op de vingers en liet weten dat hij moest ophouden met verdere ‘negatieve uitlatingen’. Anders zou dit mogelijk gevolgen kunnen hebben voor zijn accreditatie als ProQa-centralist. Op de inhoudelijke kritiek van Langman werd niet ingegaan.

Auteurs

M.S.

Marjolein Schut

Redacteur