13 maart 2020

Wie zoals Peter een huis met vervuilde grond verkoopt, kan zomaar een tonnenclaim krijgen (ook al weet je zelf van niets)

Bekijk meer artikelen over: Wonen en leefomgeving Bekijk meer artikelen over: Giftige grond

Hoe kan het dat Peter, die liever anoniem blijft omdat zijn zaak nog voor de rechter moet komen, moet betalen voor vervuiling die hij niet heeft veroorzaakt en waarvan hij ook niks wist? Je zou toch denken dat de vervuiler betaalt. Wat is hier aan de hand?

Oproep

Peter moet waarschijnlijk zijn portemonnee trekken voor bodemvervuiling die hij niet zelf heeft veroorzaakt. Heb jij dit ook meegemaakt? Of heb je vervuilde grond gekocht en zit je nu met de gebakken peren? Laat het ons weten!

We bellen Peter op en duiken met hem eerst even in de geschiedenis. Het huis waar hij sinds de jaren negentig woonde en zijn kinderen grootbracht, stond op grond die hij in erfpacht had van de gemeente. In 2006 kon hij de grond kopen en daar maakte Peter grif gebruik van. Hij woonde er met veel plezier met zijn gezin, vertelt Peter, had goed contact met de buren en legde moestuinbakken aan in zijn tuin. In 2018 verkocht hij de boel om elders neer te strijken. Geen vuiltje aan de lucht, zou je zeggen. 

Verborgen gebrek
Tot hij een paar maanden later een brief van een advocaat op de mat krijgt. Peter zou zijn huis hebben verkocht met een verborgen gebrek. Peter: “Wat bleek? De gemeente had in 2018 steekproefsgewijs bodemonderzoek gedaan op haar hele grondgebied. Mijn oude tuin behoorde tot één van de onderzochte locaties en bleek een hele hoge mate van lood te bevatten.” Peter wist dat niet op het moment van de verkoop en baalt nu als een stekker. “Het is natuurlijk heel vervelend voor de koper, maar ook heel vervelend voor mij. Want nu wil hij dat ik betaal voor het schoonmaken van iets wat ik niet vervuild heb en waar ik verder ook niks mee te maken heb gehad.”

“Jouw probleem, Peter”
Kan Peter op zijn beurt dan niet weer naar de vorige eigenaar stappen met zijn claim? “Dat heb ik gedaan, maar dat was de gemeente en die zegt dat het verjaard is. Bij hen hoef ik dus niet aan te kloppen.” Ook dat voelt oneerlijk, meent Peter. ”De gemeente verkoopt dus vervuilde grond aan mij, doet daar jaren later bodemonderzoek, constateert dat het vervuild is en zegt dan: ‘Jouw probleem, Peter’. Nog krommer vind ik dat de gemeente dat wel kan zeggen, terwijl een volgende eigenaar dit argument niet mag gebruiken. Hier zit iets heel erg scheef in de wet.”

Is de gemeente ook degene die de grond vervuild heeft? Peter: “Van de milieudienst begreep ik dat het historische loodvervuiling is. Die is daar door de eeuwen heen terechtgekomen. Dit ligt door half Nederland.” Binnenkort komt Peters zaak voor de rechter. Hij vindt het redelijk dat de gemeente op zijn minst meebetaalt aan de kosten.

Auteurs

K.G.

Karen Geurtsen

Redacteur