4 mei 2020

Zorgen maatschappelijk werker over kwetsbare kinderen: “Ik wil de kinderen elke week zien”

Bekijk meer artikelen over: Onderwijs en jeugd Bekijk meer artikelen over: Onderwijs

Hoe houden de scholen tijdens de coronacrisis zicht op kwetsbare leerlingen nu iedereen thuis zit? De basisscholen gaan na de meivakantie weer opstarten, middelbare scholen volgen later. Er zijn zorgen over leerachterstanden en over onveilige thuissituaties omdat leerkrachten niet met alle leerlingen contact kunnen krijgen.

Voor ons onderzoek naar kwetsbare leerlingen in coronatijd, komen we in contact met maatschappelijk werker Jannie de Ronde. Ze gaat dagelijks op pad  om contact te leggen met schoolkinderen waarvan ze weet dat die het moeilijk hebben. “Ik ben het moreel verplicht aan de kinderen. Hoe gaat het met ze in deze tijd en lukt het ze, met les op afstand? Ik wil de kinderen elke week zien.”

Dat scholen in de grote steden honderden leerlingen ‘kwijt’ zouden zijn, althans geen contact met ze kunnen krijgen, is Jannie de Ronde niet ontgaan.

Tuin- en raambezoek

Ze werkt bij een orthopedagogisch centrum in het Gooi en begeleidt als kind- en jeugdcoach gezinnen. “Als wij worden ingeschakeld, dan weet de school dat ook, we hebben korte lijnen”, aldus De Ronde. “Ik haal kinderen ook vaak van school op”. Nadat de scholen moesten sluiten door het virus, besloot Jannie tot ‘tuin- en raambezoek’. “Ik ga erop af.” Zo ziet ze dat een 16-jarige jongen thuis geen computer heeft voor de online lessen. Via Fonds Jeugdhulp kan er een laptop worden geregeld. “Een andere jongen heeft ADHD. Zijn vader kon het niet meer bolwerken om thuis te werken en de jongen fulltime te begeleiden. Ik ga met die jongen fietsen en momenteel gaat hij ’s ochtends wel naar school.” Een uit Syrië afkomstig gezin, met een alleenstaande moeder en drie kinderen, kwam door taalproblemen in de knel met online lessen. De school let daar op.

“Mama is eenzaam”

Jannie biedt heel praktische hulp: “Veel van mijn cliënten zitten in de schuldsanering en dat geeft veel stress. Ik kijk dan ook of de kinderen wel genoeg gezonde voeding krijgen. Dan doe ik bijvoorbeeld boodschappen. En neem de kinderen mee de hei op, gaan we picknicken. En dan vraag ik honderduit. Hoe gaat het thuis? Een meisje van tien vertelde me dat ze eigenlijk nog niet naar school wil. Dan vraag ik door en krijg ik te horen ‘anders is mama eenzaam’. Dan ga ik dat bespreekbaar maken. Weet mama dat haar dochter zich hier zorgen over maakt? Hoe kan ik helpen dat het meisje niet die last voelt en ze weet dat mama ook geholpen wordt? Zo’n opmerking krijg ik alleen te horen omdat ik met haar erop uit ga.”