Na een echtscheiding raakt Corine de Graaf (47) uit Dordrecht samen met haar twee kinderen dakloos. Door haar lage inkomen wordt ze door haar ex-man uitgekocht en verlaat ze met de kinderen hun ouderlijk huis. Wat volgt is een jarenlange zoektocht naar woonruimte, die haar en haar kinderen zowel mentaal als fysiek uitput.
“Mijn kinderen wilden bij mij blijven, dus we gingen samen weg. Ik had nooit gedacht dat we dan letterlijk geen dak meer boven ons hoofd zouden hebben”, vertelt Corine. De woningmarkt blijkt onverbiddelijk. Betaalbare huurwoningen zijn schaars en ondanks herhaalde verzoeken krijgt ze van de gemeente geen urgentieverklaring.
“Ik kreeg te horen dat scheiden mijn eigen keuze was en dat ze daarom niets voor me konden doen. Ook niet als moeder met twee kinderen. Dat snap ik nog steeds niet.”
Van bed & breakfast naar zolderkamer
Om te voorkomen dat ze op straat belanden, wijkt Corine met haar kinderen uit naar een bed & breakfast. Daar kunnen ze slechts 3 maanden blijven. Daarna vinden ze tijdelijk onderdak bij een jong gezin. “We sliepen op een zolderkamer, midden in de zomer. Het was daar boven de 35 graden”, zegt ze.
Het gezin trekt vervolgens van logeeradres naar logeeradres en voelt zich nergens echt thuis. “Je moet je voortdurend aanpassen aan de regels van anderen. Soms mochten we niet eens overdag in huis zijn. Dat is begrijpelijk, maar het gevoel dat je steeds weer weg moet, hakt erin.”
Leegstand tegenover woningnood
Wat Corine extra pijn doet, is dat er in Dordrecht veel winkels en ruimtes boven winkels leegstaan. “Dat zijn plekken waar mensen, zoals wij, zouden kunnen wonen. Het is frustrerend om te zien dat er ruimte is, maar dat er niets mee gebeurt.”
Ze hoopt dat de gemeente de leegstand aanpakt en inzet op betaalbare woningen. “Zonder betaalbare huizen lossen we dit probleem niet op. Dan blijven gezinnen zoals het onze tussen wal en schip vallen.”
'Meer huur dan ik verdien'
De onzekerheid laat sporen na. De kinderen missen hun huis en hun spullen, hun schoolprestaties gaan achteruit en Corine krijgt mentale en lichamelijke klachten. “Er moest iets veranderen, vooral voor mijn kinderen.”
Met haar laatste spaargeld besluit ze een woning te huren, ondanks dat de huur ver boven haar inkomen ligt. “Ik betaal 1300 euro per maand, dat is meer dan ik verdien. Mijn spaargeld raakt snel op. Ik kan dit nog een paar maanden volhouden en daarna moeten we weer weg. Dat vooruitzicht baart me enorme zorgen.”
Bekijk hieronder de uitzending van Pointer 'Geen parkeerplek, geen huis. Zo blijft er leegstand', of kijk deze via NPO Start:
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Ontvang iedere week onze beste verhalen in je mailbox.
