Jarenlang bij je ouders wonen, met een groep leeftijdsgenoten in een kraakpand of van bank naar bank: veel jongeren vinden onmogelijk een huis. Zo ook Dani (26). Vanuit een zelfgebouwd tuinhuisje bij zijn ouders zet hij zich als lijsttrekker in tegen de woningnood in Vught.
“Tegen elk aannemelijk bod mag hij weg hoor!” Lachend wijst Dani naar de Te Koop-bordjes op de stacaravan in de achtertuin van zijn ouders. 2 jaar geleden is hij hier op zichzelf gaan wonen. “We hebben het goed verstopt, maar er zitten gewoon nog wielen onder. De riolering en de boiler hebben we zelf aangesloten.” De Te Koop-bordjes hangen voor de lol op de voorgevel.
Geen stromend water
Bukkend stapt Dani zijn huis in, anders stoot hij zijn hoofd. Een keukenblokje, een bank en slaapkamertje: in één oogopslag is alles te zien. “Nu is er gewoon stromend water,” bewijst Dani met het openzetten van de kraan, “maar zodra het onder nul is niet meer. En echt warm wordt het hier meestal niet, het is nauwelijks geïsoleerd.”
Ik ben allang blij dat ik een huis heb.
Van bank naar bank
Ondanks alle gebreken voelt Dani zich gelukkig in zijn huis. “Ik ben allang blij dat ik een plek heb, veel vrienden wonen nog bij hun ouders of betalen hun halve maandsalaris aan huur. Dan gebruik ik af en toe maar een extra deken.” Een tijd lang had Dani geen eigen woning: “Toen ging ik gewoon van bank naar bank. Dit is een upgrade.”
Verplicht in de gemeente wonen
Wat Dani betreft staat zijn optrekje symbool voor de woningnood. Net als veel van zijn leeftijdsgenoten is hij al jaren op zoek naar een woning in Vught, zonder succes. “Ik zit in de gemeenteraad, voor mij is het wettelijk verplicht om in Vught te wonen.” Voor een sociale huurwoning buiten de gemeente zou Dani zijn zetel moeten opofferen. “Maar dat is tot op heden niet gebeurd.”
Jonger geluid
In zijn rol bij de gemeenteraad hoopt Dani zijn generatie te vertegenwoordigen. “Niet lullig bedoeld, maar de meeste lijsttrekkers hebben hun schaapjes al lang op het droge. Ik wil daar graag een ander, jonger geluid in bieden.” Naast zijn lidmaatschap van de raad zet Dani zich ook op een ludieke manier in tegen leegstand in de gemeente. “We hangen posters op die panden met termen als ‘Leegstand is achteruitgang’ en ‘Wonen is een recht’, zodat het niet zo ongezien blijft en er hopelijk woningen in komen.”
Zonder hoop geen zin
“We moeten hoop houden dat het beter wordt. Als je dat niet hebt heeft het geen zin meer. We moeten ons blijven inzetten voor die extra betaalbare woningen in de gemeente.” Dani’s positiviteit werkt aanstekelijk. “Zolang ik maar gezond blijf, zit ik hier prima. Ik ben echt één van de gelukkigen."
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Ontvang iedere week onze beste verhalen in je mailbox.
