27 september 2019

‘Dat verwarde mensen in een politiecel werden gestopt, daar schrik ik nu van'

Bekijk meer artikelen over: Gezondheid en zorg Bekijk meer artikelen over: Verwarde mensen

Een melding van een persoon die verward gedrag vertoont, daar wordt vaak de politie op af gestuurd. Maar die weten niet altijd hoe ze met de situatie om moeten gaan, en kunnen niet de juiste hulp bieden. In Twente rijdt sinds kort het Streettriageteam rond. Een politie-agent, een ambulanceverpleegkundige en een psychiatrisch verpleegkundige gaan daar samen op de verwarde mensen af.

Het team zit al in de auto als een melding binnenkomt. Een tienermeisje heeft geprobeerd om het spoor op te klimmen. De politie is inmiddels al ter plaatse. Die roepen de Streettriage erbij. Politievrouw Ellen legt de situatie uit aan psychiatrisch verpleegkundige Nico. ‘Er is een dossier van haar. Ik denk dat wij wel in gesprek kunnen gaan. Jij komt misschien ook wat laagdrempeliger over.’

Van zelfmoordpoging tot echtelijke ruzie

Twee avonden mogen we mee met de Streettriage in Twente. Pas sinds een half jaar gaan elke dag tussen drie en elf een agent, een ggz-verpleegkundige en een ambulanceverpleegkundige met elkaar op pad, langs bij de meldingen van verward gedrag. Als we een avond meegaan zien we hoe divers die meldingen zijn. Van zelfmoordneigingen tot echtelijke ruzies tot verwarde mensen met een tweede persoonlijkheid: het zijn allemaal zaken waar het Streettriageteam mee te maken heeft.

Snelle hulpverlening

Het doel van de Streettriage is om mensen in verwarde toestand meteen te koppelen aan de juiste hulpverlening. Daarvoor zijn de politie-Oost Nederland, ggz-instellingen Dimence en Mediant, de ambulance Oost Nederland en de veertien Twentse gemeenten een samenwerkingsverband gestart. De juiste expertise is beter voor de persoon zelf die hulp nodig heeft, maar zorgt er ook voor dat de politie veel minder tijd aan een melding kwijt is, want voorheen konden die met personen met verward vaak nergens naartoe.

‘Toen de politie het nog alleen deed waren we gemiddeld vier uur bezig met een melding van een verward persoon. Maar bij de Streettriage nog maar anderhalf uur. Dan hebben we de patiënt al op de goede plek,’ vertelt agent Ellen.

Problemen in gezin

Het team is inmiddels bij het meisje thuis aangekomen om in gesprek te gaan met haar en haar moeder. In de auto heeft politievrouw Ellen al contact gehad met Veilig Thuis, en blijkt dat er al langer problemen spelen in het gezin. Terwijl ggz-medewerker Nico binnen met het meisje praat, vraagt Ellen Veilig Thuis ook naar het huis toe te komen. Dezelfde avond nog wordt het meisje uit huis geplaatst.

Politievrouw Thea heeft de zaak aan het Streettriageteam overgedragen. Ze vertelt hoe blij ze is dat het team nu beschikbaar is. ‘Wij kunnen nu verder met onze eigen dienst. Het Streettriageteam zit er nu op en die hebben er verstand van. Zij hebben ervoor geleerd en weten waar ze het over hebben. Vroeger moest de politie dit namelijk vaak in zijn eentje doen, maar dat ging vrij bot. Mensen waren niet bereikbaar, instellingen waren gesloten. Na 5 uur en op feestdagen was dat echt een groot probleem.’

Systemen waar je in meegaat

Na een half jaar kan GGZ-medewerker Miranda zich bijna niet meer voorstellen dat ze het ooit anders hebben gedaan. ‘Als ik nu terugkijk naar de tijd dat we verwarde mensen in een politiecel stopten, daar schrik ik van. Ik ben daar onderdeel van geweest, maar ik weet nu dat het beter kan. Maar dat is het systeem waar we toen inzaten.’

Thea stelt dat de Streettriage daarom in heel Nederland zou moeten worden ingevoerd. ‘Ik denk het wel. En niet alleen ’s avonds. Nu doen we het van 15:00 uur tot 11.00 uur. Maar eigenlijk moeten we dit continu moeten doen.’

Auteurs

M.G.

Miranda Grit

Verslaggever