“Hier zat de lekkage”, zegt Maud terwijl ze naar een grote gele plek op de muur van haar studentenkamer in Arnhem wijst. “Die is 3 weken geleden gefixt, na 3 jaar of zo.” Inmiddels is de kamer van Maud leeg. Ze gaat verhuizen naar de oude kamer van haar broer in een ander huis. Daar is ze wel aan toe: “Ik heb hier 4 jaar gewoond, waarvan 3 jaar met problemen.”

Te veel huur

Het begon toen Maud erachter kwam dat haar verhuurder te veel huur vroeg voor haar kamer van slechts 10 vierkante meter. Ook haar huisgenoten betaalden veel. Ze kaartten het samen aan bij Lokaal Vastgoedbeheer, het bedrijf dat namens de eigenaar van het huis contact heeft met de huurders. “Ik betaalde toen all-in 360 euro, wat eigenlijk al te veel was. Maar ze wilden de huur verhogen naar 400 euro. Toen zijn we met hen in gesprek gegaan, maar we werden eigenlijk gewoon uitgelachen.”

Daarop stapte Maud en haar huisgenoten in 2023 naar de Huurcommissie, de onafhankelijke instantie die geschillen tussen huurders en verhuurders beslecht. De Huurcommissie voerde een puntentelling uit: ze checkten de woonruimte en bepaalde hoeveel huur er volgens de regels maximaal voor gevraagd mocht worden. “We kregen gelijk en mijn huur werd met 110 euro verminderd”, vertelt Maud. “Daardoor betaalde ik nog maar 250 euro. Dat was best oké.”

Ruzie met de verhuurder

Toch waren de problemen daarmee niet opgelost. De relatie tussen de huurders en Lokaal Vastgoedbeheer verslechterde. “Ik ben na de eerste uitspraak nog een keer met ze in gesprek geweest over terugbetalen van te veel betaald geld”, zegt Maud. Volgens de uitspraak van de Huurcommissie hadden de studenten namelijk ook recht op huurverlaging met terugwerkende kracht.

De huisgenoten probeerden dat eerst per mail te regelen, maar toen dat niet lukte, stuurde Maud aan op een face-to-face gesprek. “Ik ben echt een half uur lang uitgekafferd”, zegt ze. “Dat ze me liever zagen komen dan gaan, dat ik maar blij en dankbaar moest zijn dat ik een woning had, dat ik het mooi voor elkaar had met mijn bijdehante houding.”

Lekkage en andere gebreken

Ondertussen verslechterde de staat van het huis. In Mauds kamer ontstond een lekkage die een steeds grotere natte vlek op de muur achterliet. Ze meldde het bij Lokaal Vastgoedbeheer. “Dat was heel ongemakkelijk, want toen hadden we eigenlijk echt al ruzie. Maar ik heb ze wel een foto gemaild, omdat ik vond dat ze moesten weten dat dit aan de hand was."

Daarop stuurde Lokaal Vastgoedbeheer meerdere keren klusjesmannen naar het huis. Maar niemand leek de lekkage echt op te kunnen lossen, want een jaar later zat die er nog steeds.

Dat was voor Maud reden om in 2025 opnieuw bij de Huurcommissie aan te kloppen. Met succes: de Huurcommissie oordeelde dat de lekkage een groot gebrek is en haar huur werd nog verder verlaagd, naar 150 euro. Ook bij andere huisgenoten werden gebreken geconstateerd, zoals een slechte aan- en afvoer van lucht en kieren in de kozijnen.

‘Verhuurder pesten’

De lage huur was een troost voor Maud. Maar het conflict met de verhuurder ging haar niet in de koude kleren zitten. “Ik ben door de verhuurders weggezet alsof ik hen pestte”, vertelt ze. “Dat hebben ze letterlijk gezegd tijdens de laatste zitting bij de Huurcommissie. Ik zou iedereen uit het huis tegen hen opstoken en alleen maar uit zijn op makkelijk geld verdienen. Dat doet iets met je integriteit. Het is heel frustrerend. Uiteindelijk heb ik me erbij neergelegd dat ik geen andere woning had en niet per se hier weg wilde. Maar je voelt je wel te kakken gezet.”

Als we Lokaal Vastgoedbeheer benaderen over de problemen rond het Arnhemse studentenhuis, krijgen we een vergelijkbare reactie als die Maud beschrijft. Per mail laat het bedrijf weten: “Vanaf het moment dat mevrouw Eikenaar haar woonruimte in het pand heeft betrokken, hebben wij te maken gehad met een groot aantal klachten, verzoeken en procedures die naar onze mening veelal onredelijk van aard waren.” Aan de telefoon licht een van de medewerkers van het bedrijf toe: “We hebben in deze situatie alles gedaan wat in onze mogelijkheden lag. Maar we hebben gewoon te maken gehad met huurders die beïnvloed zijn om dit soort zaken uit te zetten.”

Ook over de Huurcommissie is Lokaal Vastgoedbeheer niet te spreken. “De Huurcommissie is gewoon niet onafhankelijk”, zegt een andere medewerker aan de telefoon. Er wordt te weinig aan huurders gevraagd welke inspanningen verhuurders leveren, meent ze. Aan het feit dat in de Huurcommissie ook leden zitten die afkomstig zijn uit de verhuurderskant, gaat ze voorbij.

Nieuwe plek

Maud heeft inmiddels een nieuwe plek gevonden en kan het gedoe met haar voormalig verhuurder nu achter zich laten. Maar vanzelfsprekend is dat in deze woningmarkt niet, weet ze. “Ik heb geluk dat ik in de oude kamer van mijn broer kan, maar er is gewoon weinig aanbod.”

Sinds haar vrienden weten dat ze weggaat, hebben er dan ook al veel geappt of ze haar oude kamer kunnen overnemen. Maar haar antwoord is resoluut. “Nee. Het is zo'n slecht plan. Ik ga het niet één van mijn vrienden aandoen om daar te wonen. Waarschijnlijk gaan ze deze kamer weer rustig naar 400 euro duwen als ik eruit ben.”

Wachten op geld

De lekkage van Maud werd in april dit jaar, meer dan een half jaar na de laatste huurcommissie-uitspraak, eindelijk opgelost. Het probleem bleek te zitten in het dakterras boven haar kamer. De vloer daarvan was rot, waardoor water naar beneden lekte. De vloer is gerepareerd en er stroomt geen nieuw water meer doorheen, maar de plek waar de lekkage zat is nog altijd zichtbaar op de muur. Daar moet Maud van de verhuurder zelf nog overheen schilderen voor ze het huis verlaat.

Tot voor kort wachtten Maud en haar huisgenoten bovendien nog op de te veel betaalde huur die ze volgens de laatste uitspraken van de Huurcommissie moesten terugkrijgen. “Er is een relatief grote kans dat dat uiteindelijk via de advocaat zal moeten”, zei Maud daar toen over. Een week nadat wij contact opnamen met Lokaal Vastgoedbeheer en een oud-bewoner het bedrijf benaderde met een advocaat, kregen de studenten hun geld terug.

Pointer doet onderzoek naar Huurcommissie-uitspraken en ontdekte dat die lang niet altijd worden opgevolgd. Een video over dit onderzoek zie je vanaf donderdag 25 juni, 16:00 uur op het YouTube-kanaal van Pointer.