De 'red flags' voor partnermoord zijn al decennia bekend. Zo loop je zeven keer meer kans op de dood als je partner je eerder verwurgd heeft. Toch lukt het Nederland vaak niet om op tijd te helpen, ondanks allerlei risico-inschattingen en lokale initiatieven. 

Nog altijd wordt meer dan de helft van vrouwelijke slachtoffers gedood door hun partner of ex, met alle voortekenen van dien. Heeft vrouwenmoord - oftewel femicide - geen prioriteit?

Tien procent van de vrouwen heeft te maken met huiselijk geweld. Maar zij weten de hulpverlening vaak niet te vinden. Hoe kan dat? En wat moet er gebeuren om de hulp aan slachtoffers te verbeteren?